معاويه در بستر بيماری

 معاويه t در اواخر عمر به يک بيماری سختی مبتلا گرديد که در اثر آن، اين مرد علم و تقوی، جهاد و مبارزه و سلطان عادل فوت نمود.

در بستر مريضی و هنگام موت به او گفتند: آيا سفارشی داری؟ فرمود:

اين مرگ است و گريزی از آن نيست، و چيزی که بعد از مرگ از آن پرهيز دارم، بسيار سخت و رسوا کننده است.

اللهم أقل العثرة واعف عن الزلة، وتجاوز بحلمک عن جهل من لم يرج غيرک, فما وراءک مذهب^([1])

بار خدايا! لغزش و خطاها را کاهش ده و ببخش. از نادانی کسی که غير از تو امیدی ندارد، به سبب حلمت درگذر، پس از تو محل رجوع و رفتنی وجود ندارد.

ابن كثير نيز آخرين خطبه ايشان را چنين نقل می کند:

((أيها الناس! إن من زرع قد استحصد، وإنی قد وليتکم ولن يليکم أحد خير منی, وإنما يليکم من هو شر مني کماکان من وليکم قبلی خيراً منی))^([2])

((ای مردم! بعضی از مزارع زمان برداشت و دروشان رسيده است، من امير شما بودم، پس از من امير بهتری نخواهد آمد، هر کس بعد از من، امير شود، از من هم بدتر خواهد بود، هم چنانکه کسانی که قبل از من بوده اند، بهتر از من بوده اند.))      

امتیاز بدهید :